Sofitel Grand Sopot

Ten budynek fascynuje mnie od lat. To nie tylko hotel – to emocje, elegancja i muzyka, a przede wszystkim skarbnica wydarzeń, które tworzą naszą historię.

Obsługa? Perfekcyjna – sprawia, że czujesz się wyjątkowo od pierwszej chwili. Śniadania? Wyborne – prawdziwa uczta smaków, której nie sposób zapomnieć. A widok z restauracji na Bałtyk… sprawia, że każdy dzień zaczyna się jak najpiękniejszy takt melodii.

Jest dokładnie tak, jak w słowach Agnieszki Osieckiej: „a tulił nas jak port, jak fort lirycznych band… Elegant, birbant, lord – sopocki Hotel Grand.”
To miejsce, gdzie czas płynie w rytmie bolera – z klasą, nostalgią i obietnicą niezapomnianych chwil.

Pięknie, doskonała lokalizacja i historia hotelu. Apartamenty przestronne aczkolwiek mogły by być bardziej przytulne. Wykładzina zamiast zimnych parkietów, sofa w saloniku oprócz zwykłego stołu z krzesłami i było by lepiej. Jest tu duzo miejsca dla lepszej aranżacji wnętrz. Pozatym mega uprzejmą obsługa, piękny widok.na morze.

Moja opinia o restauracji Grand Blue:
Wybrałam się na gęsinę z okazji zbliżającego się Święta Niepodległości. Niestety, mimo że to restauracja w pięciogwiazdkowym hotelu, poziom usług pozostawia wiele do życzenia. W okolicy jest dziś wiele miejsc oferujących znacznie lepszą kuchnię, obsługę, wystrój i klimat. Bardzo się zawiodłam.

Na początek podano czekadełko - miły gest, jednak nikt nie poinformował, co dokładnie znajduje się na talerzykach (masło rozpoznałam, ale druga pasta pozostała zagadką). Danie główne było smaczne i estetycznie podane, choć sposób prezentacji odbiegał od standardów, jakich można oczekiwać w tak prestiżowym miejscu. Zawsze miło jest, gdy kelner krótko opowie, co znajduje się na talerzu.

Największym rozczarowaniem okazała się jednak herbata zimowa - dzbanek czarnej herbaty i w filiżance pół plasterka pomarańczy posypanej cynamonem. To niestety kompletne nieporozumienie. Na moją prośbę otrzymałam osobno miód.

Ogólnie mam wrażenie, że to miejsce ma już dawno za sobą swoje lata świetności. Potencjał ma ogromny - brakuje kreatywności, otwartości i uważności na detale. Wielka szkoda.

Hmm... Trzy gwiazdki bo tyle tak naprawdę powinien mieć ten zapuszczony niedoinwestowany hotel. Spokojnie można by polecać go sloganem "podróż do przeszłości". To kolejny już dla nas w tym roku przykład upadku Sofiteli po Sofitel Quiberon I Le Grand Ducal Luxemburg. Niestety wygląda na to iż właściciel marki postanowił wycisnąć z nich ile się da przy minimalnym nakładzie. Stąd stylistyka końca zeszłego wieku, personel w większości zbyt młody by być kompetentnym itp. Ponure pokoje (co za pomysł z tą lampa koloru trupiej zieleni w pokoju?), sprzątanie po interwencji w okolicach 17tej. Udało się przeżyć dzięki barowi który jeszcze jako tako się prezentuje i posiada sprawną obsługę serwującą niezłe drinki. To jednak nie jest stanie sprawić że chciałoby się tam wrócić, a szkoda bo potencjał wielki.

Po wielu latach korzystania z usług hotelowych i głoszenia jaki hotel jest cudowny przyszedł czas na zmiany! Hotelu na pewno, a może nawet całej sieci Accor. Mając najwyższy status lojalnościowy (co oznacza minimum 80 nocy w roku w sieci Accor) Obsługa jakby na złość robi. Hotel dobrze wie, co zrobił, albo inaczej Recepcja wie czego nie zrobiła. Przekaże te cenne informacje również swoim Znajomym, którzy korzystali z usług hotelu wielokrotnie.